آخرین ترانه ی لالایی

می خواهم آخرین ترانه ی لالایی ام را بخوانم زودتر بیا...!!ا

فـاجعـه ی زنـدگی

 

آدم هـا می آینـد….

زنـدگی می کننـد

می میـرنـد و می رونـد …

امـا فـاجعـه ی زنـدگی ِ تــو

آن هـنگـام آغـاز می شـود

کـه آدمی می رود امــا نـمی میـرد!

مـی مـــانــد

و نبـودنـش در بـودن ِ تـو

چنـان تـه نـشیـن می شـود

کـه تـــو می میـری ،

در حالـی کـه زنــده ای …

+ نوشته شده در  جمعه 11 مرداد1392ساعت 10:0 PM  توسط باران  | 

کلاغ پر

 

کلاغ

پر...

گنجشک

پر.....

این  عاقبت درختیست که به پرنده دل بسته بود...

+ نوشته شده در  یکشنبه 30 تیر1392ساعت 12:39 PM  توسط باران  | 

چه قدر کوتاه است

 

چه قدر کوتاه است...

و چه قدر کوتاه است فاصله ی فعل های خوبی و بدی!

گویا فاصله ای نیست!

گویا اصلا نیست!

به ساعت نگاه کن...

 همان ساعت قدیمی روی طاقچه که دیگر نیست!

وسعت ثانیه را می فهمی...؟؟؟

که چه زود دیر میشود و چه دیر زود!

به چهره ها نگاه کن...

که چگونه در همند...

و چگونه تحمل میکنند این درد غیر قابل تحمل را..!

حکایت دل را ...

دل درد را...

دل دردی که دلیلش پیچیدگی است نه دل پیچه!!!!!

و دوایش حرف...

همان مزاحمی که چند روزی است آویزانت شده!

                                           سنگینت کرده!

                                           پر شدی از آن!

                                                      از حرف...

 

به روی خودم نمی آورم و نیاورید که چه قدر کوتاه است فاصله ی خوبی و بدی!

که فاصله ای نیست.

که اصلا...

           نیست...

 

 

+ نوشته شده در  شنبه 28 اردیبهشت1392ساعت 3:40 PM  توسط باران  | 

 

نفرت از سرسرای خاموش تاریک می گذرد.

چیزی میان جذبه و ترس

                                   در تو می ماند.

خیال اینکه در آنسوی پنجره شاید....

                                    حضور لحظه ای سال مانندست.

نمی توان دانست:

چه فاصله یی ست

                        میان من و تو

فقط خیال اینکه به دیوار

                                   نشسته پنجره شاید.

خیال می کنم

                       حضور تو را

که چون من و با من

                       در من،

                               خیال می کنم حضور پنجره یی را.

درون یکسره تاریک،

چه فرق می کند:

                               چگونه است

                                                     چهره ات ....

صدای قلب تو اما بهانه یی ست،

که بدانم خیال می توانم کرد.

                       خیال اینکه همین سوی پنجره شاید....

                   

+ نوشته شده در  یکشنبه 22 اردیبهشت1392ساعت 11:11 PM  توسط باران  | 

گذشته ها گذشته

سلام

فكر ميكنم خيلي وقته گذشته

از همه ي چيزاي خوب و بد خيييلي وقته گذشته

گذر زمان آدما رو پخته ميكنه

نميدونم هنوز كسي به اين وبلاگ سر ميزنه يا نه

نمی دونم اما..

آهاي آشناهاي قديمي امروز يادتون تو دلم نشست

هيچ چيزو نميشه فراموش كرد حتي تورا

اما میشه گذشت

میشه از تمومه چیزای خوب و بد گذشت و همه رو به گذشته ها سپرد

مثل تو.. اما..

بی خیال

گذشته ها گذشته...


+ نوشته شده در  پنجشنبه 10 اسفند1391ساعت 12:26 PM  توسط باران  | 

امروز یاد خاطره های قدیمی نشست تو دلم و چشمامو بارونی کرد

کاش امروز بارون بیاد.....

+ نوشته شده در  شنبه 4 دی1389ساعت 2:16 PM  توسط باران  | 

فاصله

 

خدایا فاصلت تا من

           

            خودت گفتی که کوتاهِ...

                               

            

                     از اینجا که من ایستادم

 

                                          

 

 

چقدر تا اسمون راهِ....!!!!

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 26 آبان1388ساعت 2:56 AM  توسط باران  | 

خدا

 

 

وقتی که بعضی از چیزایی که داشتم و نمی خاستم هرگز از دستشون بدم را  از دست دادم

 

با خدا قهر کردم..!!

 

اما حالا ..

 

تازه می فهمم خدا چقدر دوستم داشته که به جای اونا خودشو دوباره نشوند توی دلم..

 

 حالا می فهمم معنی توکل را..

 

معنی اینکه می گن خدا بنده هاشو دوست داره..

 

که می گن به خدا اعتماد کن..

 

درسته که سختی کشیدم!!

 

اما حالا دلم آرومه ...

 

 آروم درست مثل آسمون امشب ...

 

و این را مدیون شمام خدای خوب

 

ممنون که با دلم آشتی کردی و باز یادت را گذاشتی توی دلم..

 

خدا اگه واست اینجا می نویسم واسه اینه که هیچوقت پاک نشه، فراموشم نشه..

 

کمک کن که حتی یه لحظه هم  فراموشت نکنم...

 

می خام دیگه فقط از شما بنویسم...

 

خدایا...

 

آروم چشمامو می بندم...

 

دستم را می زارم رو قلبم و وجودم را پر از شما می کنم...

 

آهسته ازتون می خام که هیچ وقت خودت را ازم نگیری...

 

خدای خوب دیگه تنهام نذار...

 

خدای مهربونم

                               شکر به خاطر تموم خوبیهات....

 

 

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 19 آبان1388ساعت 2:0 AM  توسط باران  | 


پروردگارا ...

 

با بارانی ترین نگاهم به درگاه ملکوتی تو پناه میجویم ...

 

ونام های مقدس تورا با ذره ذره وجودم تکرار میکنم.....

 

عاشقانه تو را می خواهم ....

 

 

 وجودم خسته از آزمون های دشوار توست... 

 

می گن صبر کوچیکت چهل ساله

 

وای از روزی که تو بخوای چهل سال صبوری کنی

 

و ما بنده های کم طاقت تو نتونیم دووم بیاریم...

 

خدای مهربونم خسته ام!

 

کی می دونه درون این چهره ی آروم من چی می گذره غیر از خودت...

 

من همونم؟

 

نه!

 

من دیگه حتی شب و روزت رو هم گم کردم....

 

فقط اینو می دونم که در سخت ترین و مهمترین جلسه ی آزمون تو قرار گرفتم؛

 

آره سخت ترینه چون که داری منو با عزیزانم با تکه های وجودم امتحان میکنی.

 

تو هم مثل یه معلم سخت گیر و دلسوز دست گذاشتی رو نقطه ضعفم...

 

از خودت می خوام که تو امتحانت دستم رو بگیری.

 

گله ای نیست ؛

 

تورا به خاطر داشته ها و نداشته ها و گرفته ها ستایش...

 

                                              خدایا تو را تا ابد سپــــاس...

 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه 16 آبان1388ساعت 12:4 PM  توسط باران  | 

     

 

اینارو توی دفتر تنهاییم نوشتم که هی مرورش کنم؛


یادم نره . . .!


فراموش کنم . . .!


یادم نره . . .!


فراموش کنم . . .!

 

 

                                                  

 

 

 

     تو هم یادت نره که بالاتر از سیاهی دیگه رنگی نیست!!!

 

 

 

                    

+ نوشته شده در  شنبه 16 آبان1388ساعت 11:55 AM  توسط باران  | 

 

 

                                       

من دلم مرگ می خواهد !!!

 

           

                                   می خواهم کمی دورتر از شما... 

 

 

                                                                        کمی نزدیک تر به ماه...

 

                                           

                                               بمیرم .....

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 4 آبان1388ساعت 1:12 AM  توسط باران  | 

 

آهای همیشه و هنوز قلبم

 

        خبر داری داره می سوزه قلبم؟؟

 

 یه بار شده سراغم را بگیری

 

                 سراغ درد و داغما بگیری ؟؟؟

 

جای  اینکه تشنه ی خونم باشی

 

                             یه بار شده دل نگرونم باشی؟؟؟؟

 

خنده رو از رو لبام گرفتی.........

 

عشقم را خیلی دست کم گرفتی............. 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 3 آبان1388ساعت 3:51 PM  توسط باران  | 

مرگ

 

کمی آن طرف تر از مرز زندگی 

 

مرا به رقص می خوانند

 

در کنار گورستانی متروک


مرده ها بر سر تابوت می رقصند..


آنها تحليل می کنند زندگی را


و فرياد می زنند .

 

من در پی يافتن حقيقتی نا معلوم


پيکرم را بر خاک گورستان می کشم


تا شايد لاشه ای برايم از نسل های سوخته بگويد


نسل هايی که قرن به قرن فنا شده اند .نعش ها سرگردان که همه عمر لاف زدند

 

شعارشان اين بود : کمال انسانی !

 

هديه شان اين بود : حقارت !

 

در همان فضای وهم انگيز به دنبال لاشه ها می رقصم.

 

نعش ها سرگردان


به دنبال حقيقت می گردند ...


افسوس !


باور نکرده اند که همه عمر فريب خورده اند...

 

 

اسی قشم

+ نوشته شده در  شنبه 11 مهر1388ساعت 2:6 PM  توسط باران  | 

آسمان را كبود ميكنم و خورشيد را به آتش ميكشم

 

و سوختنش را به نظاره مي نشينم

 

چه عاشقانه ميسوزد و دم نميزند

 

روي تاريكي ها يك ماه ميكشم به چه بزرگي

 

روي صفحه شب اكليل هاي نقره اي مي پاشم

 

كه همه جا برق بزند

 

كناره پنجره باز تنهايي يك پروانه ناز ميكشم

 

و تا صبح با خيال برايش قصه ميبافم و ترانه ميسازم

 

سكوت را زيباتر از هر موسيقي مينوازم

 

تا سپيده بيدار ميمانم در خيال اينكه فردا رها شده باشم

 

ديگر به كسي سيب دلم را نمي دهم

 

ديگر اشكهايم را براي سنگها خرج نميكنم

 

ديگر دلواپسيها و حزن صدايم را طنين انداز دلي نميكنم

 

ديگر چشمان بهت زده ام را به جاده رويا به انتظار هيچ نمي دوزم

 

ديگر شقايق هاي خفته را به عشق او پر پر نميكنم

 

و ديگر و ديگر...

 

         


 

+ نوشته شده در  یکشنبه 5 مهر1388ساعت 2:42 AM  توسط باران  | 

 

 

آخر یه شب

                     این گریه هاسوی چشامو

                                                                       

                                                               می بره.........

 

   

   عطر تنت از پیرهنی که جا گذاشتی

                                                                                  می پره.......

 

 

حرف دل: بغض داره خفم میکنه

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 30 اردیبهشت1388ساعت 5:35 PM  توسط باران  | 

غم من

 

کاش غم من

                    طوفان سهمگینی بود

 

       و من

                     چون مرغ طوفان

 

                                            خود را به خشم او می سپردم

 

ولی افسوس که غم من

 

                       چون جویبار صافی است

 

که همچنان می رود.......

 

    و دل مرا

                                          چون برگ مرده ای

                                   

                                                                             همراه خود می برد...

 

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 8 اردیبهشت1388ساعت 2:12 PM  توسط باران  | 

دیرگاهیست که هر روز به تنهایی خویش

بر سر جاده ی هجرت که وداعم دادی، منتظر می مانم
 
و در این تنهایی ، به دلم می گویم:
 
                                                   که تو بر می گردی
 
جان من می سوزد ، از حقیقت آری
 
که تو دیگر هرگز
 
نزد من باز نخواهی آمد
 
در وجودم دیگر ،شوق و امیدی نیست

 
خنده ام می گرید که چرا این همه سهل
 
باورم شد که تو میگفتی :
 
                                     "
دوستت می دارم"
 
با دلی پر غصه ،
 
به تمنای محالی که تو بر می گردی
 
منتظر خواهم ماند
 
و اگر جسم مرا ، سر خاکی دیدی
 
یادگاری به سر سینه من،
 
بنویس
 
"
شانه ات تکیه گاه بی کسیم بود،کنون دیگر خاک......"

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 27 فروردین1388ساعت 2:13 PM  توسط باران  | 

 

 

آری، ما غنچه ی یک خوابیم.

 

        غنچه ی خواب؟

     

        آیا می‌شکفیم؟

                                 

                                       ـ یک روزی، بی جنبش برگ

       

         اینجا؟

                                       ـ در دره مرگ

 

 تاریکی ، تنهایی...

 

به تماشا چه کسی می‌آید، چه کسی ما را می‌بوید؟

                                           

                  

                     ـ و به بادی پرپر . . . ؟

                                                                   

                                            ـ و فرودی دیگر؟

                 ....

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 23 فروردین1388ساعت 1:56 PM  توسط باران  | 

کدام..؟؟!

 

چه کسی تو را با خود خواهد آورد..

 

  آیا این بهار؟؟

        یا این شکوفه ها؟؟

                  و من هنوز نمی دانم ...

 

                                کدام بهار؟!

                                               کدام شکوفه؟!


                                                                      تو را با خود خواهد آورد...


  کدام قصه؟!

                      و کدام لبخند ؟!


                                 دستت را در دستم خواهد گذاشت؟!

            

       کدام باران واژه هایم را خواهد رویاند؟!

 

 

 

 




+ نوشته شده در  پنجشنبه 20 فروردین1388ساعت 11:4 AM  توسط باران  | 

بگذار از عشق سخن نگويم

 

من با تو سخن می گويم.. رساتر از هميشه...

 و تو حرفهايم را می شنوی... روشن تر از هر روز...

 بگذار از عشق سخن نگويم...

 بگذار وسعتش را در حصار کلمات محدود نکنم؛

 چرا که من عشق را با کلام در نيافتم...

 برای من عشق نه کلام است؛ نه صوت و صدا..

 چيزی است وسيع تر از همه اينها؛

 وسيع است و با نجابت.. مانند دلت...

 با شکوه است و پر رمز و راز.. همانند چشمانت..

 عميق است و پر از صداقت... همانند انديشه هايت....

 بگذار دريا بداند رقيبی دارد به زلالی قلبت.. وبه

 ژرفناکی نگاهت..

 و گفتی که معنای عشق در انتظار است و در فاصله ها..

 و من تمام اين فاصله ها را با صبر و انتظار.. به تماشا نشسته ام!

 چه رازيست در اين فاصله.. نمی دانم

 که هر چه ميگذرد مرا شيداتر می کند...

 و من؛  شيدا می مانم..

 بگذار از عشق سخن نگويم؛

 بگذار وسعتش را در حصار کلمات محدود نکنم....!!!

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 18 فروردین1388ساعت 2:54 PM  توسط باران  | 



گاه

     باید چنان در ظلمت غرق شد
        

            که ناچار

                          کور سوی ستاره را دید


و به دنبال نور رفت...

     ...
                ...
                           ...

رفتی...

 

چراغ ها را خاموش کردی...


                     عمری سرگردان نور شدم...


خوش به حال خودت

که در روشنایی غرقی...
...
...
...

                                              تحمل باید...



The image “http://www.parsiblog.com/PhotoAlbum/Alone/34o6h38.jpg” cannot be displayed, because it contains errors.

+ نوشته شده در  چهارشنبه 7 اسفند1387ساعت 12:22 PM  توسط باران  | 

+ نوشته شده در  یکشنبه 27 بهمن1387ساعت 1:20 PM  توسط باران  | 

 

              چرا

                           خدا

                                                 به

                                                                 داد

                                                                                    من

           

                             نمی رسه...........؟؟؟

 

 

http://i10.tinypic.com/3zhsb9g.jpg

 

 

+ نوشته شده در  شنبه 19 بهمن1387ساعت 0:6 AM  توسط باران  | 




همه ی خورشیدها

چشم روشنی من است


به وقت آمدن تو

                  مترسک ناز می کند...


                                     کلاغ ها فریاد می زنند...


   و من سکوت می کنم....

                                                                ...!!!


این مزرعه ی زندگی من است


                                          خشک و بی نشان...





+ نوشته شده در  دوشنبه 14 بهمن1387ساعت 12:0 PM  توسط باران  | 

تنهاي تنهايم,من,خلوت و اشک چنديست 

           

امشب باز به رسم گذشته به آسمان مي نگرم و با ستاره         

                                   همان ستاره که به يادت برگزيده ام سخن مي گويم

                                          اگر چه خسته و شکسته ام 

                                                                                       اما ...

ولي باز هم مي ايستم تا اينبار نيز بشکند...

 

قاصدکي مي گذرد و يادت را دوباره به همراه مي آورد و

                                              باز يکباره بغضم مي شکندو دلم ...

 

بيچاره دلم

                                      اينبار نيزدر خود مي شکنم.

دلم مي گيرد از اشکهايم که مي ريزند

                                         حرفهايم که نگفته مي مانند

                            و از غم که از غصه هايم سنگين است و آماده باريدن....

 

ديگر دارد يادم مي رود نام او که برايش مي بارم

همراه با اشکها مي خندم

                                       خنده اي تلخ ..

برخود که چه معصومانه به دل بهانه می گيرم 

                                                               دروغ مي گويم 

وچه معصومانه تورا باور مي کند

                                و اين آتشي است بر جانم...

 

ديگر  جايي براي تبسم هاي دروغين نيست و  آشکارا هق هق مي زنم

و مي شنوند قاصدک ها و گل ها,  قاصدک بغضش را فرو مي برد و مي رود ...

گويي او نيز مي خواهد برود نزد خدا تا براي دلم دعا کند 

                                             و شبنم برقي مي زند و از گل فرو مي غلتد...

 

امشب بغضهايم بس سنگين اند و هق هق هايم دلتنگ بودنت

ولي افسوس که ديگر نيستي ...

                                                         و افسوس ...

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 4 دی1387ساعت 3:18 PM  توسط باران  | 

 

نوری نیست

 

           حتی تابش دوری نیست.

                                        

                                                  آب مرده، خدا را خواب برده...

 

هوایی نیست، رهایی نیست

                                                

                                                   صدایی نیست...

                                                                                   

                                                                                             ........

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 1 دی1387ساعت 5:25 PM  توسط باران  | 

 

یادت نرود

                     دستهایت را برایم بفرست

                                          و دستمالی سفید و خیس

می دانم با رفتن تو

                         دوباره تب خواهم کرد...

 

گفتم برمی گردی

                                  باور نکردی

                                                 و اضطراب را از گوشه لبانم چیدی

                            

                   و من چه سردم بود

                                                        با آنکه اصلا باد نمی آمد...

 

راستی چرا سوت قطار را نشنیدم؟!

                                                     با آنکه به رنگ چشمانم بود.

 

وقتی گم می شدی

                           چون کودکی من در باد.

 

                  دیریست از این ریل های متروک

                           دست و سلام و بوسه ای نمی گذرد

                                           و تو هنوز دستهایت را برایم نفرستاده ای

        

               و دستهای من در امتداد خطوطی موازی

                                                      می دود و ذوب می شود....

 

و می دانم....

                                 بعد از این شعر

                                                     دوباره تب خواهم کرد...

 

 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 24 آذر1387ساعت 12:56 PM  توسط باران  | 

خاصیت عشق این است

 

 

صدا کن مرا

صدای تو خوب است

صدای تو سبزینه آن گیاه عجیبی است

که در انتهای صمیمیت حزن میروید

در ابعاد این عصر خاموش

من ازتصنیف در متن ادراک یک کوچه تنهاترم

بیا تا برایت بگویم چه اندازه تنهایی من بزرگ است

و تنهایی من شبیهخون حجم ترا پیش بینی نمی کرد

وخاصیت عشق این است...........

 

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 14 آذر1387ساعت 2:38 PM  توسط باران  | 

امشب می خام بازم گريه كنم

گریه می کنم

 

گريه ميكنم برا تو

گریه می کنم براي خودم

براي تموم اونايي كه خواستن گريه كنن و نتونستن...

 

برا ي تمام اون چيزي كه خواستي ونبودم خواستم وبودي....

 

 امشب گريه ميكنم به وسعت دريا

                            به وسعت بيشه به وسعت دل عاشق...


براي تو............

                       و  به پاس احترام تمام تحقيرهايي كه از ديگران شنيدم

وهنوز شكست نخوردم


 

                                               من هنوز هم منتظرم .........

 

 

 


+ نوشته شده در  دوشنبه 11 آذر1387ساعت 3:7 PM  توسط باران  | 

چه حاصل بود

                    از آن همه جستجوها

                                                      براي يافتن نشاني از جاده وداعت

 همه آن پرس و جو ها

                      براي پيدا كردن ردي از انعكاس كلامت...

 

              شاید تو  در شب چشمهايم

                                                                  گم شده بودي ….!!!



با این حال

                هنوز هم دعا می کنم که تو باز گردی 

                                              و چه بی پایان  است دعایم و چه بیهوده...

 

من دیگر به آخر آخرها رسیده ام

                                           فرصتی بیش ندارم

                                                                   تنها یک نگاهت برایم کافیست...

 

                                        تنها نگاهت.........

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 11 آذر1387ساعت 1:9 PM  توسط باران  | 

مطالب قدیمی‌تر